08 augustus 2017

Petra Schellekens is Wijkverpleegkundige in Dongen. ,,Wij weten wat de cliënt nodig heeft en gelukkig hebben we daar nu ook weer wat over te zeggen."

Iedere ochtend om 07.00 uur stipt komen verpleegkundigen van Buurtteam Plan West naar het Thebe-pand aan de Planetenstraat 25 in Dongen. Er wordt gekletst bij een bakje koffie, maar er worden ook taken verdeeld en grote en kleine problemen aangekaart.

Petra Schellekens (49) staat als wijkverpleegkundige aan het roer van het buurtteam Plan West. Samen met verpleegkundigen, ziekenverzorgsters en verzorgenden werkt zij aan het welbevinden van zorgbehoevende mensen in West 1 en West 2 in Dongen. ,,We klaren deze klus als team", benadrukt zij. ,,En het is een prachtige klus; ik ben trots op het werk dat we binnen ons team verzetten."

Zij vertelt over de veranderingen in de zorg, waar zij en haar team mee te maken hebben, en wijst erop dat de regie steeds meer bij de cliënt komt te liggen. ,,We moeten af van bepaalde regeltjes. Om acht uur 's ochtends eten? Wat als je pas om tien uur honger hebt? Waarom zou je dan niet wat later mogen ontbijten? Vroeger kwam de zuster het je wel eventjes vertellen. Dat doen we allang niet meer", legt ze uit. ,,We zijn veel meer observerend en sturend geworden, vooral op zelfredzaamheid. De cliënt moet zo veel mogelijk zelf doen, bezig blijven, die spieren laten werken. Met het inzetten van een eigen netwerk en mantelzorg, en met de juiste hulpmiddelen, kunnen mensen dan nog heel lang thuis blijven wonen."

Zo'n hulpmiddel is bijvoorbeeld de medicijndispenser. Een voorgeprogrammeerd apparaat bij de cliënt thuis, dat op vaste tijden een zakje met medicijnen ophoest. Schellekens: ,,Vroeger moesten wij soms wel vier keer per dag naar iemand toe om medicijnen toe te dienen. Die zat dan vier keer per dag op ons te wachten. Nu kan de cliënt zijn medicijnen nemen waar en wanneer hij dat wil. En worden de medicijnen niet afgenomen, dan krijgen wij een seintje. Het zijn innovaties die de cliënt meer vrijheid geven en ons tijd besparen, die wij weer aan andere zaken kunnen besteden."

We klaren de klus als team

Met het toenemen van het aantal ouderen dat langer op zichzelf moet blijven wonen, wordt de zorg steeds complexer, zegt Schellekens. ,,Vooral het aantal ggz-klanten neemt schrikbarend toe. Vroeger had je vrijwel nooit een RM-gesprek (Rechterlijke Macht - PP); nu met regelmaat. Je krijgt vaker te maken met ouderenmishandeling. Dat is soms de rekening van het te lang sturen op het eigen netwerk", denkt Schellekens. ,,We zitten nog midden in de transitie van de zorg. We hebben bij sommige problematische gevallen nog te veel de neiging om op elkaar te wachten: de wijkagent, de opbouwwerker, de ggz, de zorg. Iémand moet de regie pakken. Vaak is dat dan toch de wijkverpleegkundige. Die is tegenwoordig ook weer veel beter 'in the picture' als indicator. Wij weten wat de cliënt nodig heeft en gelukkig hebben we daar nu ook weer wat over te zeggen."

Schellekens is blij met de innovatieve ontwikkelingen bij Thebe. ,,We beschikken over elektronische zorgdossiers. We hebben allemaal een tablet waarin we onze rondes bijhouden en waarmee we communiceren. We maken gebruik van moderne elektronica, van cameramonitoring. De ontwikkelingen in de zorg gaan hard. Wij móéten mee ontwikkelen; daar zijn we ons heel bewust van."

Tijd voor de ochtendronde. Negen klanten heeft Schellekens vandaag. Ieder met een eigen problematiek. In haar autootje crosst Schellekens door de wijk. Hier een steunkous aantrekken, daar een stomazakje vervangen, helpen douchen, aankleden, een boterhammetje smeren en - misschien wel het allerbelangrijkste - een praatje maken. Want veel thuiszorgcliënten zijn eenzaam.

Schrijnend is het verhaal van een dementerende vrouw: in de negentig en alleen. Ze heeft een zus, tien jaar jonger, die vroeger vaak langskwam, maar nu niet meer. Ach, voor haar hoeft het allemaal niet meer zo, laat ze weten. Schellekens wijst haar erop dat haar zus inmiddels ook in de tachtig is en misschien wel niet meer kán komen. Ze probeert de vrouw op te monteren, trekt wat extra tijd voor haar uit en maakt samen met haar een beschuitje met beleg klaar, want het brood is op.

Voor deze mevrouw zijn al stappen gezet voor opname in een tehuis, vertelt Schellekens later in de auto. ,,Zij heeft een zoon die ook al wat ouder is en nu zijn grenzen heeft aangegeven. En terecht. Ze wil niet weg uit haar huis, maar ze huilt en vervuilt. Dan kom je uiteindelijk op het punt dat het écht niet meer gaat."

Het zijn dit soort momenten waarop de verpleegkundigen een cliënt uit handen moeten geven. Schellekens: ,,Je loopt ertegenaan dat het allemaal werk in de marge is. Was je vroeger 70, 80 jaar, dan ging je gewoon dood. Maar we worden steeds ouder en de zorgbehoefte neemt onvoorstelbaar snel toe."

Ondanks de ellende waar ze soms mee geconfronteerd wordt, heeft Schellekens 'een moordbaan'. ,,Verpleegkundigen en verzorgenden willen vooral helpen. Maar je moet op tijd afstand nemen en erboven blijven hangen. Privé zou je misschien anders reageren, maar in je werk gaat je professionaliteit voor."

Veel gaat goed, maar er gaat ook wel eens wat mis bij hulp in de huishouding. Waarom krijgt oma geen hulp meer, terwijl ze juist meer hulp nodig heeft? Hoe ervaren thuishulpen en wijkverpleegkundigen hun baan? BN DeStem laat de komende vijf weken in een serie over de hulp in de huishouding de mensen van de werkvloer aan het woord.

Thebe logo

Cookies op Thebe.nl

Thebe is wettelijk verplicht om u toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken, en u te informeren over het gebruik daarvan op de site.

Thebe.nl gebruikt cookies, JavaScript en soortgelijke technieken voor de volgende doeleinden:

  • het optimaliseren van de website;
  • de integratie van sociale media;
  • het verzamelen en analyseren van statistieken.

Voor een aantal van bovenstaande punten is het vastleggen van bezoekersgedrag noodzakelijk. Ook derde partijen kunnen cookies plaatsen via Thebe.nl en internetgedrag volgen, zoals bijvoorbeeld het geval is bij embedded video's van YouTube.

Lees meer op onze cookiepagina.

 

Doorgaan zonder cookies Cookies accepteren