Thebe logo

Cookies op Thebe.nl

Thebe is wettelijk verplicht om u toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken, en u te informeren over het gebruik daarvan op de site.

Thebe.nl gebruikt cookies, JavaScript en soortgelijke technieken voor de volgende doeleinden:

  • het optimaliseren van de website;
  • de integratie van sociale media;
  • het verzamelen en analyseren van statistieken.

Voor een aantal van bovenstaande punten is het vastleggen van bezoekersgedrag noodzakelijk. Ook derde partijen kunnen cookies plaatsen via Thebe.nl en internetgedrag volgen, zoals bijvoorbeeld het geval is bij embedded video's van YouTube.

Lees meer op onze cookiepagina.

 

Doorgaan zonder cookies Cookies accepteren

Zonder het SVT-team had ik het niet gered, zegt Ans van Gorkum. De verpleegkundigen van Thebe waren haar steun en toeverlaat in de periode dat haar echtgenoot aan slokdarmkanker leed. Kees van Gorkum overleed in november 2017. Praten over het maandenlange ziekbed is niet gemakkelijk, de wond is nog vers. ‘’Maar ik vind dat ik dit moet doen. Het SVT-team is voor ons zo geweldig geweest. En dit beetje kan ik terugdoen.”

Op het bidprentje van Kees staat een afbeelding van de aquarel die hij maakte toen hij net ziek was. ‘’Hij begon met schilderen als afleiding, maar na tien lessen moest hij al stoppen. Het ging niet meer.’’

Kees was gestopt met werken en ze waren net in hun droomappartement aan de Tilburgse Piushaven getrokken, toen Kees problemen kreeg met eten. Ans vertelt: ‘’Woensdag naar de huisarts, vrijdag naar het ziekenhuis en daar deelden ze eigenlijk al gelijk mee dat het wel kanker kon zijn. De definitieve uitslag kregen we op een andere vrijdagmiddag, om half vijf. Komt u maandag maar terug, er is nu niemand meer die verder iets kan vertellen. Ik zie ons nog zitten op een bankje voor het ziekenhuis. Dat moment vergeet ik nooit meer.”

Noodlot

Er volgden chemotherapie, 36 bestralingen en de tumor werd kleiner, rustiger. Maar na tien maanden sloeg het noodlot weer toe. De kanker was terug, en onbehandelbaar. ‘’We zijn zelfs naar Amsterdam geweest voor een second opinion, maar herhaling van de bestraling ging niet en een operatie was te gevaarlijk. Dus dan ga je het traject in van ‘hoe lang duurt het nog’. Hij heeft het heel lang volgehouden.”

Op de vraag wanneer het SVT-team in beeld kwam, gaat Ans van Gorkum op zoek naar de paarse Thebe-map. ‘’Die heb ik heel ver weggestopt. Niet omdat ik er een hekel aan heb, maar na vier jaar ziekte wil ik me vooral graag herinneren hoe het was voordat hij ziek was. Hoe hij ook genoten heeft.”

In februari 2017 kwam het Specialistische Verpleging Thuis (SVT)-team voor het eerst, om een pompje met een morfine cassette te geven, zodat Kees zelf de pijnbestrijding kon bepalen met een druk op de knop. De morfine liep via een PICC-lijn, een vast infuus in de bovenarm. In de loop van de maanden kreeg hij ook antibiotica en het bloedproduct Nanogram, met witte bloedlichaampjes om de weerstand van het lichaam te verhogen. ‘’Iedere keer als hij  uit het ziekenhuis kwam, had hij weer wat opgepikt. In een jaar tijd heeft hij elf keer longontsteking gehad. De Nanogram was er om die infecties te bestrijden, en liefst te voorkomen.”

Voor al deze behandelingen kwamen de verpleegkundigen van Thebe bij Ans en Kees aan huis. Hond Kyra wist al snel ‘als de bel gaat, dan verdwijn ik naar het balkon en als de verpleegkundigen weer weg zijn, krijg ik een koekje’. ‘’Die hond, dat was Kees zijn grote vriend. Zat altijd bij zijn voeten. Maar vanwege infectiegevaar moest ie bij de behandelingen naar buiten. Dat leerde hij vlot. En nu is het zo gek; de hond volgt mij overal, in het hele huis maar waar het bed van Kees in de kamer heeft gestaan, daar wil ie niet komen. Daar loopt hij met een grote boog omheen.”

Samen met het SVT-team

Allemaal super lief, zo omschrijft Ans van Gorkum de SVT-teamleden. Altijd aandacht en tijd, niks was te veel. ‘’Als ik er doorheen zat, ondersteunden ze mij. Ik kreeg ook van alles aangeboden om me te helpen. Zorg voor de nacht, of wijkverpleging zodat ik er overdag op uit kon. Maar dat wilde ik niet, en hij ook niet. Ik deed het samen met het SVT-team, en we hoefden er niet nog anderen bij.’’

Ook na het overlijden van Kees, blijft het SVT-team contact houden met Ans. ‘’Ik geloof dat ze normaal nog een keer langskomen, maar ze zijn al meerdere keren geweest. Vooral met Monique heb ik een speciaal contact, zij was ook bij het overlijden. Ik kwam haar laatst bij toeval ergens tegen, en dan omhelzen we elkaar en huilen even samen.”