Thebe logo

Cookies op Thebe.nl

Thebe is wettelijk verplicht om u toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken, en u te informeren over het gebruik daarvan op de site.

Thebe.nl gebruikt cookies, JavaScript en soortgelijke technieken voor de volgende doeleinden:

  • het optimaliseren van de website;
  • de integratie van sociale media;
  • het verzamelen en analyseren van statistieken.

Voor een aantal van bovenstaande punten is het vastleggen van bezoekersgedrag noodzakelijk. Ook derde partijen kunnen cookies plaatsen via Thebe.nl en internetgedrag volgen, zoals bijvoorbeeld het geval is bij embedded video's van YouTube.

Lees meer op onze cookiepagina.

 

Doorgaan zonder cookies Cookies accepteren

Iedere middag tegen vijf uur wandelt mevrouw Van Stigt Thans-Verhagen (92) met haar rollator naar de overkant van de straat, naar woonzorgcentrum Heuvel waar haar 99-jarige echtgenoot woont. Bij binnenkomst groet ze de andere bewoners, en loopt vervolgens door naar haar mans kamer waar hij al wacht aan tafel. ‘’Dag lieve jongen’’, luidt de vaste begroeting en ze geeft hem een liefdevolle kus. Dan schuift ook zij aan tafel, voor een gezellige maaltijd samen.

Ze verblijven dicht bij elkaar, maar de nauwelijks honderd meter vormen toch een afstand. De een woont nog zelfstandig, de ander binnen het Bredase woonzorgcentrum. Geriatrie-verpleegkundige Frank Sins en zijn collega’s van Heuvel hebben de afstand echter overbrugd, en maken het mogelijk dat de twee echtelieden iedere dag samen kunnen eten en genieten van elkaars gezelschap.

Geen beren op de weg zien

Niet meteen beren op de weg zien, maar kijken wat er wél kan. Dat is het motto van Frank. Een motto dat prima past bij de missie van Thebe zoals die is vastgelegd in De Bedoeling, met onder andere de zinsnede ‘Wij helpen mogelijkheden te hervinden’. ‘’Heuvel is een heerlijke plek om te werken. Mensen hebben hier echt een fijne oude dag, het is fijn om hier te zijn. En het is best uniek wat wij bieden”, aldus Frank, die trots is op zijn werkplek.   

Eind november is het echtpaar Van Stigt Thans 64 jaar getrouwd. Of ze het uitgebreid gaan vieren, weet mevrouw enkele weken daarvoor nog niet. ‘’Hij heeft de laatste tijd soms slechte dagen.’’ Haar man lijdt sinds enkele jaren aan dementie, en woont op een PG-afdeling kleinschalig wonen. Vanuit zijn raam kan hij zijn oude appartement zien, waar zijn echtgenote nog steeds woont. ‘’Ik kijk iedere avond even of het goed met hem is”, vertelt ze. ‘’Laatst zag ik een keer om half twaalf licht aan, en dacht meteen ‘hij zal toch geen verzorging krijgen nu’. Maar dat was wel zo, want toen was hij gevallen.’’

Het echtpaar is verknocht aan elkaar, en voordat mevrouw Van Stigt Thans dagelijks kwam eten bij Heuvel, nam zij haar man vanuit het zorgcentrum regelmatig mee voor een bezoekje aan huis. Dat leidde echter wel eens tot lastige situaties, vertelt Frank Sins. ‘’Dan ging meneer daar in bed liggen en kwam er niet meer uit. Of hij struikelde en dan kreeg zijn vrouw hem niet meer omhoog. Het werd kortom steeds minder veilig dat ze samen op pad gingen.’’

Omdraaien

In plaats van een officiële mededeling dat mevrouw haar echtgenoot niet meer mee mocht nemen, draaide Frank de kwestie om. ‘’Het moet toch anders kunnen, dat was mijn idee. We hebben allemaal hetzelfde doel; dat ze van elkaars gezelschap kunnen genieten en veilig samen zijn. Een echtpaar dat al bijna 65 jaar samen is, en zo vergroeid met elkaar. Dat moeten wij mogelijk kunnen maken. Waarom komt mevrouw niet gewoon iedere dag een paar uurtjes hiernaartoe?’’.

Aanvankelijk leidde dit voorstel tot vragen. Kan dat wel, is er tijd voor, geld? Maar al die praktische problemen zijn opgelost. ‘’Het kost ons een beetje extra aandacht en creativiteit, maar het levert zo veel op. Als je ziet hoeveel ze van elkaars gezelschap genieten, dat is zo waardevol.’’ Als het echtpaar samen eet op de kamer van meneer, hebben Frank en zijn collega’s alle tijd voor de andere vijf bewoners. Mevrouw betaalt een ‘’een heel schappelijke financiële vergoeding per maand met iets extra’s voor het elke dag serveren’’, geeft ze aan. Het geld wordt onder andere gebruikt om voor de hele groep bewoners zo nu en dan iets extra’s te doen.

En de unieke samenwerking met mantelzorger en familie, zoals Frank Sins het noemt, kent meer voordelen. ‘’Wij houden een beetje een oogje op mevrouw, en haar familie weet dat zij iedere dag goed en gezond eet. Dat is voor hen een fijn idee.’’

Verwennen

Mevrouw Van Stigt Thans voelt zich er ook goed bij. ‘’Een van de eerste dingen die wegvallen bij senioren is het koken. Het ging een beetje moeizaam. Maar koken hoef ik nu al twee jaar niet meer te doen. Fijn hè. Zo aardig dat ze me vroegen om hier te komen eten. En Frank verwent ons echt. Kijk, bij de soep een lekkere knabbel. Frank houdt van verrassingen.”

Zo is er soms een glaasje wijn bij het eten, en altijd soep vooraf. Maar eerst vouwen meneer en mevrouw gezamenlijk de handen voor een gebed en de wens ‘Smakelijk eten lief’. Frank heeft voor deze gelegenheid de extra mooie borden tevoorschijn gehaald, en kijkt genietend toe. ‘’Soms moet je gewoon niet te moeilijk doen, en mensen samen laten zijn als dat kan. Ondanks alle bezuinigingen en maatregelen in de zorg; door anders te denken en doen kun je zoiets moois teweegbrengen. En als meer mensen dit zouden willen? Dan gaan we daar weer over nadenken en ook hier creatief in zijn. Denken in mogelijkheden.’’