Thebe logo

Cookies op Thebe.nl

Thebe is wettelijk verplicht om u toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken, en u te informeren over het gebruik daarvan op de site.

Thebe.nl gebruikt cookies, JavaScript en soortgelijke technieken voor de volgende doeleinden:

  • het optimaliseren van de website;
  • de integratie van sociale media;
  • het verzamelen en analyseren van statistieken.

Voor een aantal van bovenstaande punten is het vastleggen van bezoekersgedrag noodzakelijk. Ook derde partijen kunnen cookies plaatsen via Thebe.nl en internetgedrag volgen, zoals bijvoorbeeld het geval is bij embedded video's van YouTube.

Lees meer op onze cookiepagina.

 

Doorgaan zonder cookies Cookies accepteren

Lia van Veen uit Tilburg heeft helaas veel ervaring met dokters en ziekenhuizen. De afgelopen jaren kreeg ze te maken met de ziekte MDS, bloedvergiftiging, een dubbele longontsteking en een zware rugoperatie. Gelukkig is ze nu weer thuis, waar in de kamer een bed maar ook een hometrainer staat. ‘’Positief blijven hè, het komt allemaal goed. Ik heb twee leuke kleindochters die vragen ‘oma, word eens beter dan kunnen we samen wandelen’.’’

Dat ze thuis kan revalideren, heeft mevrouw Van Veen (63) onder andere te danken aan het team Specialistische Verpleging Thuis (SVT) van Thebe. Deze speciaal opgeleide verpleegkundigen voeren aan huis allerlei handelingen uit waarvan veel mensen menen dat ze alleen in het ziekenhuis mogelijk zijn. Zo krijgt Lia van Veen al maandenlang vrijwel iedere week thuis een bloedtransfusie van het SVT-team.

Zo thuis werkt het prima

‘’Toen de dokter in het ziekenhuis mij uitlegde dat dit thuis kon, zei ik eerst dat ze dat maar moesten bewaren voor heel oude mensen. Maar het komt mij nu heel goed uit, want vanwege mijn rugklachten en de operatie kon ik eigenlijk niet meer lopen. En om dan iedere week de gang naar het ziekenhuis te moeten maken om je bloed te laten prikken en een zak bloed te krijgen, dat is niet te doen. Zo thuis werkt het prima.’’

Lia van Veen heeft het extra bloed nodig omdat haar lichaam vanwege de ziekte Myelodysplastisch Syndroom (MDS) misvormde en niet goed uitgegroeide bloedcellen aanmaakt. ‘’Ik vertel het altijd maar zo; mijn lichaam maakt wel bloedcellen aan maar mijn DNA zegt die wil ik niet, en breekt ze af.’’ Twee jaar geleden werd de ziekte bij haar vastgesteld. Algehele vermoeidheid is een van de klachten die samenhangen met MDS. Er volgde een traject met diverse zware medicijnen, maar die hadden geen resultaat. ‘’En iedere week een zak bloed helpt gelukkig wel’’, vertelt Lia.

Op maandag komt een SVT-verpleegkundige langs om bloed te prikken, dat vervolgens wordt gecontroleerd. Als er extra bloed nodig is – en dat is vrijwel altijd – volgt dan op woensdag de transfusie aan huis. Dat duurt zo’n anderhalf uur, en al die tijd blijft de verpleegkundige erbij. ‘’Bij mij gaat het lekker snel, op volle sjass, want ik heb een speciale PICC-lijn’’, aldus Lia en ze laat haar arm zien. De PICC-lijn is een centraal infuus dat in de ader van de bovenarm geplaatst wordt. De lijn kan lang blijven zitten en voorkomt dat er telkens opnieuw een infuus geplaatst moet worden bij het toedienen van medicijnen of andere vloeistoffen. 

Voordat de SVT-verpleegkundige arriveert, is er altijd een appje of een telefoontje hoe laat hij of zij er zal zijn. Toen Lia antibiotica via het infuus nodig had, kwam er iedere dag iemand, nu dus twee keer in de week. ‘’Ik zit nooit voor niks te wachten, en ze zijn allemaal leuk, lief, aardig en zorgzaam. Ik heb nog geen ene keer meegemaakt dat iemand hier chagrijnig aankwam. Ook niet toen ik hulp van de wijkverpleging nodig had trouwens. Ik ben heel blij met de zorg die ik krijg.”

De bloedtransfusies zullen voorlopig wel nodig blijven, voorziet Lia van Veen. Maar ze hoopt de komende weken meer op de been te komen. Ze doet daarom goed haar best op de hometrainer en houdt zich aan het oefenprogramma van de fysiotherapeut. Het mooie weer komt er aan, en de caravan op de Veluwe lokt. “Ík wil op vakantie, hier eens weg. Dat we tegen de kleindochters zeggen ‘dames we gaan fietsen.’’

Hoe moet het dan met de bloedtransfusies? ‘’Dan krijg ik net voor ik wegga twee zakken. Dat is eerder ook al eens twee weken goed gegaan. Lukt het niet, dan rijden we maar even op en neer naar Tilburg.’’