Het Specialistische Verpleging Thuis (S.V.T.)-team bestaat al meer dan twintig jaar. Toch zijn er nog steeds mensen - ook in de zorg - die niet weten hoeveel hoogcomplexe verpleegkundige handelingen er thuis mogelijk zijn. Bloedtransfusies, pijnstilling via een pomp, buikdialyse; het kan allemaal thuis dankzij het S.V.T.-team waar Bram Vorspaget al zo'n zeven jaar deel van uitmaakt. 'Cliënten zijn oprecht verbaasd als ze horen wat er kan. De lijst met handelingen die we kunnen uitvoeren is bijna eindeloos. En ik moet de eerste mens nog tegenkomen die liever in het ziekenhuis is dan thuis.'

Het medewerkers van het S.V.T.-team voeren hoogcomplexe verpleegtechnische handelingen uit. Vroeger was de naam M.T.H.; medisch-technische handelingen team. 'Maar de huidige naam dekt de lading beter'. Een groep van 18 verpleegkundigen draait in drie ploegen continu dienst in het hele gebied van Thebe. Per week komen gemiddeld 50 nieuwe cliëntaanmeldingen binnen.

Uitdaging in het onverwachte

'Iedere dag is anders', aldus Bram. 'En dat maakt het voor mij juist zo leuk. Je moet de uitdaging kunnen zien in het onverwachte. Als je dat leuk vindt, kun je het binnen ons team heel lang volhouden. Voor mij is het goud. Zeker omdat ik de zorg voor cliënten in de wijk sinds enkele jaren combineer met het kantoorwerk als coördinator. In deze functie ben ik in contact met de verwijzers, collega's en cliënten en regel ik onder andere de aanname van nieuwe cliëntzorg en de planning van de routes. Door die combinatie maak ik het hele plaatje mee. En dat past prima bij mij.'

Het S.V.T.-team kan worden ingeschakeld door huisartsen, specialisten, collega's van het wijkteam, andere thuiszorgorganisaties of transferverpleegkundigen van ziekenhuizen. 'De meesten weten ons wel te vinden. Maar nog lang niet bij iedereen is bekend welke mogelijkheden er voor de cliënt thuis zijn. Juist in de zogeheten ziekenhuisverplaatste zorg kunnen wij heel veel betekenen. Als artsen dit weten, kan een ziekenhuisontslag veel eerder geregeld worden. En voor de patiënt is dat alleen maar fijn.'

Bram kan een hele reeks voorbeelden noemen van de hoogcomplexe verpleegtechnische handelingen die hij en zijn collega's kunnen uitvoeren. Bij cliënten van alle leeftijden, en bij alle mogelijke ziektebeelden. Infuuszorg, bloedtransfusies, pijnstilling, palliatieve sedatie via de pomp, complexe wondverzorging en het inbrengen van neus-maagsondes bij zuigelingen met slikproblemen, om er een paar te noemen. 'Alles met lijntjes en naaldjes eigenlijk', zegt hij schertsend.

Je leert mensen lezen

'De cliëntengroep is heel divers, de ziektebeelden en de behandelingen ook. Het gaat van baby's van een paar dagen oud tot 100-jarigen. Onterecht bestaat het idee dat wij alleen maar langs komen vliegen bij hele ingewikkelde gevallen, ons kunstje doen en dan weer weg zijn. Dat is niet zo. Er zijn cliënten waar we al vier jaar lang iedere week een bloedtransfusie doen. Ook worden we gevraagd om instructies te geven aan collega's van de wijkteams bij bepaalde verpleegtechnische handelingen die zij niet vaak uitvoeren. Natuurlijk maken we ook acute gevallen mee, als midden in de nacht ineens iemand onwel wordt. Dan is het een uitdaging om ook als je voor het eerst bij een cliënt komt, meteen een relatie aan te gaan. En tegelijk snel en professioneel te handelen. Voordeel van dit vak is dat je leert om heel snel mensen te lezen. Zeker omdat je bij ze thuis komt, en ziet hoe ze wonen en leven. In een paar minuten kun je veel over iemand te weten komen.'

Cliënten ervaren het als zeer positief dat ze thuis de zorg kunnen krijgen die nodig is. 'De laatste jaren zie je een toename van mensen met de ziekte van Lyme. Die hebben langdurig zorg nodig, vaak wel 4 tot 6 weken antibiotica via een infuus, maar dat hoeft niet perse in het ziekenhuis. In een ziekenhuis is een cliënt met een pomp aan een infuuspaal minder mobiel. In hun eigen omgeving kunnen ze rondlopen met een kleine infuuspomp in een rugzakje. Een maximale behandeling met minder zorgmomenten per dag. Deze optie is natuurlijk heel patiëntvriendelijk.'

Vaak is het S.V.T.-team onderdeel van een grotere groep van zorgverleners. 'De hoogcomplexe zorg is dan deel van een groter geheel. Een kankerpatiënt bijvoorbeeld kan ook te maken krijgen met decubitus, ondervoeding, minder mobiliteit, een enorm complexe zorgvraag. Dan zijn wij onderdeel van een heel zorgteam samen met de wijkverpleging, huisarts, specialist enzovoort. Natuurlijk doen we alles in goed onderling overleg. Altijd met het belang van de cliënt voorop'.

Helikopterview

Als S.V.T.-team heb je het voordeel van de 'helikopterview' in de thuissituatie, vertelt Bram. 'In een ziekenhuis is het aanbrengen van een pijnpomp een klein stukje van de totale behandeling. Ik kom speciaal voor die morfinepomp en kan doorvragen. Wat voor pijn heeft u? Is het zeurende pijn, of stekende pijn, wat voelt u precies? Daarnaast kan ik ook signaleren hoe het verder met een cliënt gaat. Pakt de familie zoals afgesproken zaken op of blijven er dingen liggen. Moet er niet een ander bed komen, of is extra hulp nodig. Die zaken bespreek ik zo nodig met de huisarts of het reguliere wijkteam.'

Bram werkte voor hij bij het S.V.T.-team kwam 9 jaar op de afdeling Chirurgie in een ziekenhuis. Na 1 dag meedraaien bij S.V.T., was hij verkocht. 'De zelfstandigheid die je hebt, en dat je zelf de problemen moet oplossen die je tegenkomt. Je hebt je I-pad met je planning en je gaat op pad. Jij komt bij de cliënt en jij moet het daar doen. Die uitdaging, dat vind ik te gek.'

Intieme setting

In de afgelopen jaren heeft hij vele mooie dingen meegemaakt, maar ook hele verdrietige. 'Een kindje van 7 maanden dat kwam te overlijden en waar ik nauw bij betrokken was. Dat vergeet je nooit meer. Misschien omdat ik zelf kinderen heb, maar ook bij collega's die geen kinderen hebben, komt zoiets hard aan. Wij zijn niet van steen. Dan janken we een keer samen hard op kantoor en gaan weer door.'

De zorg voor mensen in hun laatste levensdagen kan verdrietig zijn maar ook heel dankbaar. 'Wij komen bij terminale zorg natuurlijk altijd in een hele intieme setting binnen. Bij mensen thuis, mensen die klaar zijn om afscheid te nemen van het leven. Het is mooi als je dat afscheid zo comfortabel mogelijk kan maken. Het onvermijdelijke haal je niet weg, maar het pad er naar toe kan een grindpad zijn of een gladde asfaltweg. Als een familielid tegen je zegt 'moeder leed altijd zoveel pijn maar de laatste periode was ze zo vredig', dan is dat toch mooi.'

Thebe logo

Cookies op Thebe.nl

Thebe is wettelijk verplicht om u toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken, en u te informeren over het gebruik daarvan op de site.

Thebe.nl gebruikt cookies, JavaScript en soortgelijke technieken voor de volgende doeleinden:

  • het optimaliseren van de website;
  • de integratie van sociale media;
  • het verzamelen en analyseren van statistieken.

Voor een aantal van bovenstaande punten is het vastleggen van bezoekersgedrag noodzakelijk. Ook derde partijen kunnen cookies plaatsen via Thebe.nl en internetgedrag volgen, zoals bijvoorbeeld het geval is bij embedded video's van YouTube.

Lees meer op onze cookiepagina.

 

Doorgaan zonder cookies Cookies accepteren