Van mantelzorger naar nieuwe carrière
Toen Boukje’s ouders ziek werden, stond ze klaar. Ze regelde, verzorgde en was er altijd. Na het overlijden van haar moeder kreeg haar vader een herseninfarct en verhuisde naar Thebe Stanislaus. Boukje hielp waar ze kon. Tot die ene spelletjesavond waar ze spontaan haar hulp aanbood. “Een welzijnsmedewerker vroeg: ‘Wil je dit vaker doen?’ Vanaf dat moment ging het snel: van vrijwilliger naar activiteiten in het restaurant en meedenken over De Bedoeling 2.0.”
De sprong van kantoor naar zorg
Na het overlijden van haar vader, viel de mantelzorg weg, maar haar hart bleef bij Thebe. “Ik werkte nog als officemanager, maar voelde aan alles dat mijn toekomst in de zorg lag.” Stanislaus was te ver weg om dagelijks te werken, maar toen Boukje een vacature voor welzijn bij Thebe Heilaarstaete zag, twijfelde ze geen seconde. “Dit is mijn kans!”
Alleen één probleem: geen juiste papieren. Samen met de coördinator Welzijn vond ze een oplossing. “Maandag gesprek, dinsdag meeloopdag, woensdag aangenomen als medewerker ondersteuning. Ik heb mijn kantoorbaan opgezegd en ben er vol voor gegaan.”
De kracht van écht contact
“Je kunt zoveel betekenen voor bewoners. Het gaat niet alleen om huishoudelijke taken, maar om écht contact maken. Door bewoners actief te betrekken bij dagelijkse activiteiten zoals samen een bed opmaken, de tafel dekken of een spelletje kiezen, geef je ze het gevoel van eigen regie en vergroot je hun zelfvertrouwen. Kleine momenten van meedoen maken een groot verschil.”
[de tekst gaat door onder de afbeelding]
De momenten die blijven hangen
“Laatst zat ik met een mevrouw te schilderen. Muziek op de achtergrond, zij helemaal in haar element. Ze gaf me kusjes tussendoor en straalde. Dan denk ik: wat heb ik toch een leuke baan!”
Waarom Thebe voelt als thuiskomen
“Thebe voelt warm en betrokken. Als ik de zorg in zou gaan, dan hier. De bewoners, collega’s, de sfeer, het is bijzonder. Ik heb nooit overwogen om bij een andere zorgorganisatie te werken. Voor mij was het altijd Thebe of niets.”
Omscholen tot Verzorgende IG op 53-jarige leeftijd
“In februari start ik met de opleiding Verzorgende IG. Ik werk 30 uur en ga één dag per week naar school. Oorspronkelijk had ik natuurlijk gesolliciteerd op een functie in welzijn, maar ik voel aan alles dat mijn hart nóg meer bij de zorg ligt. Als verzorgende IG kan ik bewoners helpen in hun kwetsbare momenten maar ook nog steeds zorgdragen voor dat stukje leefplezier.
Boukjes advies aan twijfelaars over werken in de zorg
“Doen! Het is een betekenisvolle baan met fijne collega’s en bewoners. Met een warm hart en een glimlach maak je elke dag verschil in iemands leven. Soms is het pittig, maar als je stevig in je schoenen staat, krijg je er zoveel voor terug.”